Bir çocuğun iç dünyasında Ramazan nasıl yaşanır!

Bir çocuğun iç dünyasında Ramazan nasıl yaşanır!

Bir çocuğun iç dünyasında Ramazan nasıl yankı bulur merak ediyor musunuz? İşte çocuğun gözüyle Ramazan ve Oruç…

Ramazan 1
Bugün evde biracaiplik var. Herkes sessizce işine okuluna gidiyor. Annem ‘Zeynep hadisana kahvaltı hazırlayalım’ dedi. Kimse yemek yemiyor, su içmiyor.Ablam bile!

Ramazan 5
Önce diyetyaptıklarını sanmıştım. İzledim hepsini. Akşama doğru hepsisessizleşiyor. Sofrayı hazırlayıp ezanı bekliyorlar. Onları böyleseyretmek, öyle hoş ki… Başka zaman, susmak bilmeyen ablamın bu haliiçten içe güldürüyor beni. Ama gülmeye cesaretim yok.

Ramazan 9
Niye böyleyapıyorlar? Ablama sordum, ‘büyüyünce anlarsın’ dedi. Zaten başka neder ki… Anneme sordum, Ramazan dedi. Babama sordum, Oruç dedi.

Ramazan 11
Bu Ramazan veOruç isimli iki kişi, bizimkilere yeme-içme yasağı koymuş demek.Arkadaşım Fatıma’ya sordum. Onun ailesi de gündüzleri yemek yemiyor suiçmiyormuş.

Ramazan 14
Kaşık çatalsesleri, konuşmalar duydum. Uyandım. Babama haber vermeye koştum,yatağında yok! Çaresiz, huysuz ablamın odasına koştum. O da yok!Korkmadım, ‘ben bu hırsızların hakkından gelirim’ dedim. Aldım elimepaspasın sapını, aniden açtım mutfak kapısını.
Sopamı havaya kaldırdım öylece kaldım oracıkta.
Bizimkiler yemek yiyorlar! Vay uyanıklar. Gündüz Oruç ile Ramazan’dan korkup gece yiyorlar.
Bir de üstüme gülüyorlar…
Korkaklar.

Ramazan 17
Önceleri, Oruçile Ramazan’ı bulup şikayet etmeyi düşündüm. Fakat ablamın yemekyemedikçe pamuk gibi yumuşadığını fark ettim. Babam ile Annem de artıktartışmıyorlar.
O zaman devam. Belli ki Oruç ve Ramazan iyi kalpli iki amca.

Ramazan 19
Her gün bizebeyaz başörtülü teyzeler geliyor. Oturup birlikte Kur’an okuyorlar. Herzaman ki gibi mobilyadan, gelinden, kaynanadan, konuşmuyorlar. Elleriniaçıp herkese dua ediyorlar. Sevim teyze de başını örtmüş. Çok dayakışmış

Ramazan 22
Her şey aynendevam ediyor. Televizyonlar bile uslu uslu konuşuyor. Hepsi akşam ezanokuyor. İftar iftar deyip bütün şehir birden yemeğe başlıyor. Ne hoş.

Ramazan 24

Oruç’u merakediyorum. Geçen gün Ayşe teyzem annemle konuşuyorlardı. Şöyle şöyleyaparsam Oruç bozulur mu? Yok böyle olursa Oruç kaçar mı? Demek kiOruç, çok duygulu birisi. İnsanlar kötü bir şey yapınca bozuluyor.Kötülüğü gördüğü yerden kaçıyor.
Oruç’u ve Ramazan’ı artık iyice merak ediyorum. Onlarla tanışmaya can atıyorum.

Ramazan 25
Bu günlerdeherkes Kadir gecesinden bahsediyor şimdiye kadar, gecesi olan bir adamgöremedim. Bu Kadir de kim? Bin aydan hayırlı gecesi varmış. O geceuyumamak, namaz kılmak, Kur’an okumak önemliymiş.

Ramazan 26
İftarı çoksevdim. Akşam yemek yemeye İftar diyorlar. Gece yemek yemenin adı daSahur. İftar sonrası eğlenceler oluyor. Babam camilere götürüyor bizi.Herkes sokaklarda, camide, neşe içinde.

Ramazan 28
Merak içindebeklerken uyuyakaldım. Kadir, gecesiyle beraber gelmiş gitmiş. Bengöremedim. Anlayamıyorum. Bu yüzden ağabeyimi çok özlüyorum. Ablamasoru sormaya kalksam, bana doya doya gülüyor. Sonra da arkadaşlarınaanlatıyor, birlikte gülüyorlar. Sinir oluyorum.
Abim uzak birşehirde üniversitede okuyor. ‘Abim ne zaman geliyor?’ diye annemesoruyorum. ‘Bayram gelsin, onda gelecek’ diyor. Oruç, Ramazan, gecegelen Kadir’den sonra şimdi de Bayram!..
Soramıyorum’Bayram kim?’ diye. Neden o gelmeden abim gelemiyor? Belki deağabeyimin arkadaşıdır. Çok özledim abimi. Bayram’ı da alsın gelsintanışalım.

Ramazan 29 / Arefe
O kadar erkekisminden sonra bugün nihayet bir bir hanım ismi duyabildim. Arifediyemiyorlar mı ne? Arefe diyorlar. Niye Arefe? ‘Arife’ olmasıgerekmiyor mu? Yengemin adı gibi yani… ‘Arefe geliyor, daha temizliğibitirmedik diyor annem. İyice telaşlandılar. Bir Bayram diyorlar, birArefe, harıl harıl çalışıyorlar. Temizlik yapılıyor. Yemeklerhazırlanıyor. Anneme ‘Bayram ne zaman gelecek?’ dedim, ‘Arefe’densonra’ dedi. Demek ki Bayram ile Arefe evli değil. Akraba da değil.Kafam karma karışık. Salih abim bi gelse de her şeyi bana anlatsa.

Ve Bayram geldi
Sabahkalktığımda, herkesi kahvaltıda yakaladım!. Oruç öldü heralde diyedüşündüm. Abim gece gelmiş. Sevinçten haykırdım. Çok özlemişizbirbirimizi.

Bütün olanıbiteni bir güzel anlattım abime. Yüzüme bakarken, bana tebessümettiğini gördüm. Ablama sormamakla ne iyi ettiğimi anladım. Abimintebessüm ettiği yerde, ablam kahkaha atar. Abime küser gibi yaptımhemen gönlümü aldı. Bana her şeyi baştan anlattı, bu sefer de bengülmeye başladım.

Abimden sözaldım. Kimseye anlatmayacak, konuştuklarımızı yazmak için izinistedi..) Ben de verdim.. Ramazan günlüğü işte böyle ortaya çıktı. Abimbuna bir de isim buldu: 5 Yaş Sendromu. Sendromu anlamadım. Ama olsun,abime güveniyorum. Gerçi ablam’a göre 4 yaşındayım. Annem 5 yaşındaolduğumu söylüyor. Babam daha 4 yaşından gün almadı diyor. Abim ‘bukonu beni aşar’ diyor.

Bayramı çoksevdim. Ama ablam tekrar o sinirli haline dönecek diye, Ramazanıngidişine çok üzüldüm. Bizim için her gün Ramazan olsa!.. Ne iyi olur.

Reklamlar
Bir çocuğun iç dünyasında Ramazan nasıl yaşanır!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s